Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017

Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν.

Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα.

Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις.
Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.
Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας;

Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν.
Οδ .Ελύτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μάιος....

Μάιος… κι η πόρτα ανοίγει σε φως,  γαλήνη και μικρές στιγμές που γεμίζουν την ψυχή. 🌿🌞 Καλημέρα στη ζωή που μας περιμένει εκεί έξω.!