Λευκά, μαύρα βασιλικά, αμπούρκουνες, σμυρνέικα και Κύμης, όποια και αν προτιμάτε, τα σύκα είναι ο ήρωας που παίρνει πάντοτε το Οσκαρ β’ ρόλου.
Γιατί κανείς δεν τα σκέφτεται όταν ρωτήσεις ποιο είναι το αγαπημένο του φρούτο και κανείς δεν μπορεί να τους αντισταθεί όταν τα δει μπροστά του.
Κυρίως τα πρωινά, κομμένα με τη δροσιά και συνοδευμένα με ελληνικό καφέ για ένα Αυγουστιάτικο πρωινό!
Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα μάινα»
Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ' τις δυο μεριές
Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ' όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό
Από τα βάθη φτάνει τους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς
Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μές στα όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!
~~Το τρελοβάπορο Οδυσσέας Ελύτης~~
Από τη συλλογή Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας (1971)
(γιατί όποια κι αν είναι η εποχή, ο πόθος είναι πάντα θέρος)
| Ανδρέας Εμπειρίκος (2 Σεπτεμβρίου 1901 - 3 Αυγούστου 1975) | Οκτάνα | εκδόσεις Ίκαρος |
Είναι ιδέα, είναι ελευθερία, είναι η γοητεία του να μην κάνεις τίποτα...
Να χαλαρώνεις, να αδειάζει το μυαλό σου, να γεμίζει η ψυχή σου, να δυναμώνει το σώμα σου!
Αύγουστος είναι και κλείνει μέσα του τις μικρές ιστορίες του Ελληνικού καλοκαιριού.. Μικρές ιστορίες ήλιου, ζέστης, θάλασσας, μυρωδιάς αντηλιακού, αλατιού στο δέρμα και στα μαλλιά, ξεφλουδισμένης μύτης και πλάτης, να χάνεται το μάτι σου στο μπλε, να ατενίζεις, να χαίρεσαι , να ελπίζει αλλά και βραδάκια χαλαρά με βόλτες ανέμελες, και μυρωδιά νυχτολούλουδου.
Μικρές ιστορίες χωριού, με καφεδάκι και φρεσκοφτιαγμένο βύσσινο στην αυλή , δίπλα στα βασιλικά και τους κατιφέδες, με τα ακούραστα χεράκια μιας γιαγιάς και μιας μάνας να σε καλοδέχονται για να σε περιποιηθούν, να σε ξεκουράσουν και να σε γεμίσουν αγάπη να πάρεις μαζί σου φεύγοντας.. Έτσι να χεις να χαλάς όταν ξεμένεις από δαύτη. Μικρές ιστορίες κάτω από τα πλατάνια στις πλατείες των ορεινών χωριών με τα γεμάτα με ηλικιωμένους καφενεδάκια, αυτές τις αυθεντικές και πανέμορφες ψυχές. Ιστορίες πανηγυριών για τη χάρη της Παναγιάς μας και άρωμα βασιλικού στα προσκυνήματά της.
Αλλά και μικρές ιστορίες της πόλης που μένει άδεια μεν πανέμορφη δε και που έχεις την ευκαιρία να ανακαλύψεις όμορφες γωνιές της που στο τρέξιμο της καθημερινότητας και στο μεγάλο πλήθος δεν είχες προσέξει καν κι εκείνη την ονειρική πανσέληνο στους ανοιχτους αρχαιολογικούς χώρους ( μην τη χάσεις, θα χάσεις).
Ο μήνας που υμνεί την απλότητα.. Αύγουστος είναι.. Όπου κι αν τον περάσετε, καλός να είναι!
Τα κεράσματα της καρδιάς μας
Η γιαγιά σηκωνόταν κάθε πρωί αξημέρωτα να κόψει σύκα πριν σηκωθεί ο ήλιος και τα κάψει. Τα βρίσκαμε σε λευκή πορσελάνινη σουπιέρα και τσακίζαμε με κλειστά ακόμη από το πρωινό ξύπνημα μάτια τουλάχιστον τρία τέσσερα μαζί με ένα παγωμένο ποτήρι νερό, πριν καν πλύνουμε τα δόντια μας. Μέχρι σήμερα, το πρωινό σύκο με παγωμένο νερό παραμένει ανυπέρβλητη λιχουδιά για μένα και είμαι σίγουρη για όλους μας ή τουλάχιστον για τους περισσότερους από εμάς. Όπως και το απογευματινό υποβρύχιο. Σε νεροπότηρο από γυαλί δαντελένιο, με παγωμένο νερό, με τα αρώματα της βανίλιας να γεμίζουν τα ρουθούνια και τη γλύκα της ζαχαρόπαστας να κολλάει στα δόντια. Και το ψητό καλαμπόκι που τρως σπυρί-σπυρί και λαχταράς να μην τελειώσει ποτέ. Και το παγωτό, ξυλάκι, με κακάο κρουστό απέξω και κρέμα μέσα. Και το βραδινό φρούτο με φέτα. Καρπούζι, πεπόνι, γιαρμάς και σταφύλι. Να κάνουν κόντρα η αλμύρα και το πιπεράτο του τυριού με τη γλύκα και τους χυμούς του φρούτου. Γιατί, τελικά, σε αυτή τη χώρα, οι γεύσεις της ζωής μας είναι γεμάτες ήλιο.
Πηγή: https://www.olivemagazine.gr/
Πενταφά και Συκολόγε,
με φεγγάρια σαν τη λάβα
και αρμαθιές καρδιές και πόθους.
Τραπεζοφόρε αυξητή
με σύκα και σταφύλια,
πο' χεις τον πόθο στο κορμί
και το φιλί στα χείλια.
Πετιμέζι και σερμπέτι,
να μας φτιάξεις κέρασμα
και για τη χαμένη αγάπη, Αι Φανουράκη μου!
βρες το μας το πέρασμα.
Κλειδοχρονιά που τέλειωσε,
τους πελαργούς μαζεύει
κι αφήνουν πίσω τις φωλιές
και πιάνουνε τους δρόμους.
Τα μερομήνια σου γλυκά
να ΄ναι για τους ανθρώπους
κι οι Αλουστίνες που ρωτούν
μην παίρνουν τους διαβάτες.
Φέρε και το γιορτάσι μου
Μαριώ και Παναγία
μες στα πλατάνια, τις δροσιές
και στα νερά τα κρύα...
"Μήνες δωδεκάκλωνοι της Αυγουστιανής Θαλασσώ"
Πηγή: ο ομφαλός της γης
Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά
Αύγουστε μήνα και Θεέ σε σέναν ορκιζόμαστε
Πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε
Απ΄την Παρθένο στον Σκορπιό χρυσή κλωστή να ράψουμε
Κι έναν θαλασσινό σταυρό στη χάρη σου ν΄ανάψουμε
Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά.
(Τα Ρω του Έρωτα, Ο. Ελύτης, εκδ. Ίκαρος)
Ο Νοέμβριος έρχεται με τα χρώματα του φθινοπώρου, τις πρώτες χειμωνιάτικες ανάσες, τη μυρωδιά της βροχής και εκείνη τη γλυκιά νοσταλγία που...
