Αξία πραγμάτων...

 “Μη μαθαίνετε στα παιδιά σας πως πρέπει να γίνουν πλούσια. 

Μάθετε τους να είναι χαρούμενα και να εκτιμούν την αξία των πραγμάτων,

 όχι την τιμή τους.”

"Το μέτρημα"

 «Τη ζωή, είπες, 

τη χάνεις λίγο λίγο

κάθε φορά που τη μετράς. 

Και τους ανθρώπους; ρώτησα, 

αυτούς πώς τους χάνω; 

Α, αυτούς δεν τους χάνεις! είπες. 

Απλώς μπερδεύεις στο μέτρημα 

αυτούς που δεν είχες π ο τ έ..»

Μαρία Ζαγκλαρά ("Το μέτρημα")

Παγωτό

 Το παγωτό, ένα αγαπητό δροσιστικό επιδόρπιο, ειδικά το καλοκαίρι δεν λείπει από τα ψυγεία μας. Παρασκευάζεται από γάλα, κρέμα γάλακτος, ζάχαρη, σταθεροποιητή, φρούτα και άρωμα φρούτων, κακάο, ξηρούς καρπούς κ.ά. Το μείγμα καθώς παγώνει ανακατεύεται αργά για να μην δημιουργηθούν παγωμένοι κρύσταλλοι και να έχει λεία υφή.

Οι Άραβες ήταν οι πρώτοι που παρασκεύασαν παγωτό, αγαπημένο επιδόρπιο των χαλίφηδων της Βαγδάτης. Αρχές του 20ου αι. στην Αμερική, η σόδα με παγωτό, γνωστή ως «ice cream soda», πωλούνταν στα «soda shops». Στη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης τα «soda shops» αντικατέστησαν τα μπαρ και τα σαλούν.

Στην Πόλη αξέχαστη καλοκαιρινή φιγούρα ήταν και αυτή του «ντοντουρματζή», του πλανόδιου παγωτατζή, ο οποίος κάθε απόγευμα περιδιάβαινε τους δρόμους και διαλαλούσε την πραμάτεια του προκαλώντας μικρούς και μεγάλους. Ζωσμένος λευκή ποδιά, στους ώμους περασμένη ξύλινη μπάρα όπου κρέμονταν δεξιά – ζερβά, κασελάκια ξύλινα με καπάκι και μέσα μεταλλικά δοχεία με παγωτά: καϊμάκι, σοκολάτα, φράουλα, βύσινο και σε ειδική θέση χωνάκια βάφλας. Θαυμάσιες ποικιλίες φρέσκων, «αληθινών» παγωτών που παρασκεύαζαν σε ποσότητα ημερήσιας κατανάλωσης, από γάλα, ζάχαρη και σαλέπι (αυτοφυές φυτό της νοτιοδυτικής Μ. Ασίας, το οποίο έχει την ιδιότητα να πήζει).

Πηγή: Ήθη και έθιμα της Πόλης 

Άρωμα κανέλλας και βανίλιας

 Άρωμα κανέλλας και βανίλιας ήταν το στίγμα της κουζίνας στο πατρικό σπίτι της Πόλης. Κανέλλα σε φαγητά και γλυκά, βανίλια στα γλυκίσματα. Τα ζαχαροπλαστεία στο Πέραν έκαιγαν λίγη βανίλια, της οποίας το άρωμα διαχεόταν σαν κράχτης από τον εξαερισμό για να λιγώνει τους περαστικούς. Άρωμα κανέλας υποδεχόταν τον πελάτη στα γαλακτοπωλεία… Γευστικές μνήμες μιας εποχής.

Στην Κωνσταντινούπολη, καθώς ήταν σημαντικός κόμβος στο δρόμο των μπαχαρικών από την Ανατολή προς τη Δύση, τα εξωτικά μπαχαρικά-καρυκεύματα αποτέλεσαν απαραίτητο συμπλήρωμα νοστιμιάς της κουζίνας της. Τα κυριότερα μπαχαρικά που χρησιμοποιεί η πολίτικη κουζίνα είναι το πιπέρι, η πιπερόριζα, το μοσχοκάρυδο, το γαρύφαλλο, το μπαχάρι, ο κόλιανδρος, το κάρδαμο, η ζαφορά, η βανίλια, η μαστίχα και η κανέλλα.

Εδώ όμως θα επικεντρωθώ στην κανέλλα, η οποία παράγεται από τα κλαδιά των κανελλόδεντρων της Κεϋλάνης, της Κίνας, της Ινδονησίας και της Αφρικής. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική, στη ζαχαροπλαστική, στη φαρμακευτική, στην αρωματοποιία, στην ποτοποιία και τα τελευταία χρόνια στη διακοσμητική. Η κανέλλα θεωρείται αφροδισιακό, έχει όμως και ιαματικές ιδιότητες.

Στην αστική πολίτικη κουζίνα, η κανέλλα, με το λεπτό και εξαίσιο άρωμα, είναι απαραίτητη στα λαδερά γεμιστά, στα μαγειρευτά κρέατα, στο κυνήγι, στο κοτόπουλο, σε κάποια λαχανικά με κρέας και σε ρύζια, προσδίδοντας εκλεκτή γεύση.Με ξυλάκι κανέλλας αρωματίζουμε το ζεστό κρασί, τα γλυκά κουταλιού, την κομπόστα, το λικέρ βύσσινο. Απαραίτητη είναι στα σιροπιαστά γλυκίσματα, όπως στον σπιτικό μπακλαβά και στο κανταΐφι, στο σιμιγδαλένιο χαλβά, στο ρυζόγαλο, στο ταούκ-γκιοκσού, στην κρέμα.

Πηγή: Ήθη και έθιμα της Πόλης

Κάπως έτσι..

 

Κάπως έτσι ονειρεύομαι τον Καλό Μήνα!🌺⛵

Ιούλιος

 «Ψελλιστί παίρνεται ο υπνάκος μέσα σ’ ένα στεντόρειο μεσημέρι, γεμάτο τζιτζίκια που μαίνονται.

 Ιούλιος.

 Α, νάρθει η ώρα που θα δαγκώνεις το περγαμόντο και που ύστερα θα πίνεις πίνεις δροσερό νερό, καφέδες, και σιγάρο ατελεύτητο σαν την Ελλάδα.»

Οδυσσέας Ελύτης

Ἡ ἡλικία τῆς γλαυκῆς θύμησης

 Ἡ ἡλικία τῆς γλαυκῆς θύμησης

Ἡ θητεία τοῦ καλοκαιριοῦ

Στὰ πεῦκα καὶ στὰ κύματα

Μὲ γυμνές ὧρες

Ποὺ κρατᾶν στὰ δάχτυλα τὴν ὕπαρξη

Κυματιστή

Ξεφυλλισμένη

Ἐλεύθερη

Σὰν φῶς

Ὤ! λυγισμένη εὐωδιά

Ἀγαθό μονοπάτι

Ὀδυσσέας Ἐλύτης